19 czerwca 2026 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad udostępniła kierowcom obwodnicę Pułtuska. Inwestycja obejmuje nowy przebieg dróg krajowych nr 61 i 57 o łącznej długości niemal 20 km. Zadanie zrealizowano w formule „Projektuj i buduj”.

Umowę na zaprojektowanie i budowę obwodnicy podpisano w czerwcu 2021 r. z firmą STRABAG. Wartość kontraktu wyniosła 442 mln zł. We wrześniu 2023 r. Wojewoda Mazowiecki wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID), co umożliwiło rozpoczęcie robót budowlanych.

Zakres inwestycji

W ramach przedsięwzięcia powstało 16,8 km dwujezdniowej drogi krajowej nr 61, poprowadzonej po zachodniej stronie Pułtuska. Zbudowano również blisko 3 km jednojezdniowego odcinka DK57 w nowym śladzie, omijającego miejscowości Kleszewo i Przemiarowo.

Na trasie powstały cztery węzły drogowe: Kacice, Pułtusk Południe, Pułtusk Północ oraz Lipa. Inwestycja objęła także budowę dróg do obsługi terenów przyległych oraz elementów infrastruktury towarzyszącej. Wśród nich znalazły się urządzenia ochrony środowiska, w tym ekrany akustyczne i przejścia dla zwierząt, a także elementy poprawiające organizację ruchu, takie jak bariery energochłonne i oznakowanie akustyczne.

Ruch tranzytowy poza centrum miasta

Nowa obwodnica przejęła ruch tranzytowy prowadzony dotychczas przez centrum Pułtuska drogami krajowymi nr 61 i 57. Trasa omija miasto od zachodu i stanowi element ciągu komunikacyjnego prowadzącego z Warszawy w kierunku północno-wschodniej części kraju, w tym rejonu Mazur.

Inwestycja została zrealizowana na potrzeby Politechniki Wrocławskiej i objęła gruntowną przebudowę dotychczasowego budynku dydaktycznego oraz jego rozbudowę. W ramach zadania powstało nowe, czterokondygnacyjne skrzydło, które zostało połączone z istniejącą częścią obiektu. Wartość kontraktu wyniosła 24,9 mln zł brutto. Wykonawcą była spółka Mostostal Warszawa.

Prace obejmowały roboty konstrukcyjne i wykończeniowe, a także wykonanie instalacji elektrycznych, teletechnicznych i sanitarnych. W obiekcie zainstalowano również systemy wentylacyjne. Zakres zadania zakładał dostosowanie budynku do współczesnych wymagań związanych z prowadzeniem zajęć dydaktycznych oraz działalności naukowo-badawczej.

Nowe przestrzenie dla wydziału uczelni

W nowym obiekcie przygotowano pomieszczenia dydaktyczne, sale seminaryjne oraz zaplecze techniczne. Budynek wyposażono również w laboratoria komputerowe i neuroinżynierii. Jednym z głównych elementów infrastruktury jest sala wykładowa mogąca pomieścić 165 osób.

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez wykonawcę, budynek będzie siedzibą Wydziału Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej. Rozbudowana infrastruktura ma służyć prowadzeniu zajęć dydaktycznych oraz prac badawczych realizowanych przez jednostkę uczelni.

Planowane konsultacje mają formę dialogu z firmami zajmującymi się produkcją betonów towarowych oraz mieszanek mineralno-asfaltowych. Celem rozmów jest zebranie informacji niezbędnych do przygotowania warunków przyszłego postępowania przetargowego związanego z budową lotniska.

Spółka chce omówić m.in. zasady wyboru producentów, którym zostaną udostępnione tereny na placu budowy pod prowadzenie komercyjnej działalności związanej z produkcją betonu towarowego i mas bitumicznych. Konsultacje mają także dostarczyć danych potrzebnych do przygotowania infrastruktury i zagospodarowania terenu budowy.

Transport materiałów i kwestie organizacyjne

Zakres rozmów obejmie również organizację transportu materiałów budowlanych. Uczestnicy konsultacji mają przedstawić możliwe warianty przewozu z wykorzystaniem istniejących i planowanych korytarzy transportowych oraz dostępnych i budowanych bocznic kolejowych.

Spółka zapowiada także omówienie ogólnych wymagań związanych z realizacją inwestycji. Przedmiotem konsultacji będą kwestie dostępności materiałów budowlanych, potencjalnych kosztów ich wykorzystania oraz analiza cyklu materiałowo-produkcyjnego pod kątem zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Do udziału w konsultacjach mogą zgłaszać się podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji wskazanych materiałów budowlanych. Deklaracje udziału należy przesłać do 10 lipca 2026 r. Po pozytywnej weryfikacji zgłoszeń firmy zostaną włączone do rozmów planowanych na lipiec 2026 r.

Modernizacja obejmie 27 km linii kolejowej nr 201, stanowiącej część trasy łączącej województwo kujawsko-pomorskie z Pomorzem. W ramach zadania istniejący tor zostanie przebudowany, a równolegle powstanie drugi tor. Na całym odcinku wykonawca zabuduje sieć trakcyjną oraz nowe urządzenia sterowania ruchem kolejowym. Prace są częścią projektu „Prace na odcinku Maksymilianowo – Kościerzyna”, realizowanego przez PKP Polskie Linie Kolejowe.

Inwestycja obejmie również przebudowę infrastruktury pasażerskiej. Roboty zaplanowano na stacjach i przystankach Wierzchucin, Zielonka Pomorska, Małe Gacno, Zarośle, Rosochatka oraz Lipowa Tucholska. Powstaną nowe dojścia do peronów, a w wybranych lokalizacjach także przejścia podziemne wyposażone w windy.

Mosty, wiadukty i bezkolizyjne skrzyżowania

W ramach kontraktu przewidziano budowę czterech skrzyżowań bezkolizyjnych, które zastąpią istniejące przejazdy kolejowo-drogowe. Dwa obiekty powstaną w Wierzchucinie, po jednym w Lipowej Tucholskiej oraz na drodze powiatowej Tleń – Tuchola. Dodatkowo na dziewięciu przejazdach kolejowo-drogowych zamontowane zostaną nowe rogatki i sygnalizacja świetlna.

Zakres zadania obejmuje także przebudowę lub budowę 23 obiektów inżynieryjnych, w tym mostów, wiaduktów, przepustów oraz przejść pod torami. Umowę na realizację prac podpisano z konsorcjum firm ZUE i Duna Polska. Wartość kontraktu wynosi 914,99 mln zł netto, a 85 proc. kosztów kwalifikowanych zostanie pokryte ze środków programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat i Środowisko 2021–2027.

Zakończenie prac na odcinku Wierzchucin – Lipowa Tucholska zaplanowano na 2029 r. Po ukończeniu całego projektu na trasie Maksymilianowo – Kościerzyna pociągi pasażerskie będą mogły kursować z prędkością do 160 km/h, a składy towarowe do 120 km/h. Obecnie roboty prowadzone są już na trzech innych odcinkach linii nr 201, a kolejne umowy mają zostać podpisane jeszcze w 2026 r.

Zgodnie z informacją przekazaną 19 czerwca 2026 r., ze stanowiska Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego (CPK) odwołany został sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury Maciej Lasek. Jednocześnie Prezes Rady Ministrów powołał na tę funkcję Piotra Malepszaka, podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury odpowiedzialnego za transport kolejowy.

Zmiana oznacza także rozszerzenie zakresu obowiązków Piotra Malepszaka. Oprócz dotychczasowych zadań związanych z sektorem kolejowym będzie on odpowiadał za realizację programu Port Polska, obejmującego projekt budowy nowego centralnego lotniska oraz powiązanej infrastruktury transportowej.

Podstawa prawna powołania pełnomocnika

Zasady powoływania i odwoływania Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego określa ustawa z 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym. Zgodnie z jej art. 4 decyzje w tym zakresie należą do kompetencji Prezesa Rady Ministrów.

Pełnomocnik Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego odpowiada za koordynację działań związanych z realizacją programu Port Polska.

Na zlecenie spółki Polskie Elektrownie Jądrowe (PEJ) eksperci Agencji Rozwoju Pomorza (ARP) przeanalizowali możliwości zapewnienia zaplecza noclegowego dla budowy elektrowni jądrowej Lubiatowo-Kopalino. Badanie objęło powiaty lęborski, wejherowski i pucki. Oceniano nie tylko standard obiektów noclegowych, ale również dostępność usług towarzyszących oraz infrastrukturę transportową.

W badaniu ankietowym prowadzonym od 19 stycznia do 15 marca 2026 r. zgłoszono 843 obiekty oferujące łącznie blisko 41,7 tys. miejsc noclegowych. Następnie przeprowadzono ich weryfikację pod kątem możliwości wykorzystania w formule całorocznej na potrzeby inwestycji. Eksperci wykonali także 323 wizje lokalne.

Po zakończeniu selekcji wytypowano 233 obiekty dysponujące około 9,3 tys. miejsc noclegowych. Według autorów raportu mogą one zostać wykorzystane podczas realizacji projektu, jeśli właściciele przeprowadzą działania dostosowujące do wymagań przyszłych użytkowników.

Sezonowość największym ograniczeniem

Autorzy opracowania wskazali, że głównym wyzwaniem jest turystyczny i sezonowy charakter regionalnej bazy noclegowej. Wiele obiektów wymaga zmian organizacyjnych lub inwestycyjnych, aby mogły funkcjonować przez cały rok i obsługiwać pracowników zatrudnionych przy budowie elektrowni.

Raport wprowadza trzystopniową skalę oceny potencjału dostosowania poszczególnych obiektów do wymaganych standardów. Zidentyfikowano również planowane prywatne inwestycje w nowe miejsca zakwaterowania, których właściciele zadeklarowali gotowość do rozmów dotyczących udziału w projekcie.

Według PEJ wyniki analizy będą podstawą dalszych prac związanych z planowaniem zaplecza dla inwestycji. Opracowanie ma pomóc w ocenie zarówno przyszłego zapotrzebowania na miejsca noclegowe, jak i możliwości regionu w tym zakresie.

Trzy warianty organizacji zakwaterowania

Raport przedstawia trzy możliwe modele organizacji zaplecza mieszkaniowego. Pierwszy opiera się na wykorzystaniu istniejących i planowanych zasobów rynku. Drugi, rekomendowany przez ARP, zakłada połączenie dostępnej infrastruktury z uzupełniającą zabudową modułową. Trzeci wariant przewiduje rozwój prywatnych osiedli pracowniczych.

Autorzy opracowania wskazują, że model mieszany najlepiej odpowiada wymaganiom związanym ze skalą przedsięwzięcia i zmiennym zapotrzebowaniem na zakwaterowanie w kolejnych etapach budowy. W raporcie podkreślono również znaczenie lokalnych usług, transportu i istniejącej infrastruktury jako podstawy systemu obsługi inwestycji.

Wymiana doświadczeń dotyczących infrastruktury KDP

Zakres warsztatów obejmował wymagania inżynieryjne i eksploatacyjne dla infrastruktury kolei dużych prędkości. Uczestnicy omawiali m.in. rozwiązania dotyczące rozjazdów, konstrukcji wsporczych sieci trakcyjnej, obiektów inżynieryjnych oraz stref przejściowych. Przedmiotem rozmów były także ekrany akustyczne, pasy technologiczne, drogi serwisowe, systemy odwodnienia oraz sposób prowadzenia kabli wzdłuż linii kolejowych.

Jak poinformowali organizatorzy, były to pierwsze warsztaty z udziałem zespołów technicznych obu podmiotów. Spotkanie umożliwiło wymianę doświadczeń związanych z przygotowaniem projektów kolei dużych prędkości oraz omówienie zagadnień wspólnych dla obu inwestycji.

Wizyta na budowie Rail Baltica

Oprócz części warsztatowej delegacja z Polski odwiedziła terminale przeładunkowe w Kownie, w tym terminal intermodalny oraz powstający obiekt typu dual-use. Uczestnicy zapoznali się również z postępem prac na budowanych odcinkach Rail Baltica na północ od Kowna, gdzie realizowane są obiekty inżynieryjne i układana jest nawierzchnia torowa.

Przedstawiciele RB Rail AS podkreślili znaczenie współpracy transgranicznej pomiędzy projektami realizowanymi w Polsce i krajach bałtyckich. Z kolei przedstawiciele CPK wskazali, że rozwój kontaktów roboczych pomiędzy zespołami technicznymi ma wspierać koordynację działań związanych z projektowaniem infrastruktury kolejowej. Warsztaty i wizyta studyjna są elementem rozwijanej współpracy pomiędzy obiema spółkami przy projektach, które docelowo będą częścią europejskiego korytarza transportowego Morze Północne–Bałtyk.

PKP Intercity rozpoczęło kolejny etap przygotowań do wdrożenia hybrydowych zespołów trakcyjnych zamówionych w spółce NEWAG. Pojazd przechodzi obecnie badania homologacyjne na torze Instytutu Kolejnictwa w Żmigrodzie. Program testów obejmuje sprawdzenie właściwości biegowych i dynamiki jazdy, układu hamulcowego, poziomu hałasu, kompatybilności elektromagnetycznej oraz współpracy z systemami sterowania ruchem kolejowym, w tym europejskim systemem ETCS.

Badania będą prowadzone od czerwca do listopada 2026 r. Po ich zakończeniu przewoźnik planuje złożyć do Urzędu Transportu Kolejowego wniosek o wydanie zezwolenia na eksploatację pojazdu. Według harmonogramu pierwsze jednostki mają rozpocząć przewozy pasażerskie w pierwszej połowie 2027 r. Jednym z planowanych kierunków obsługiwanych przez nowy tabor będzie połączenie Łomża – Warszawa.

Jedyny taki obiekt w Polsce

Tor doświadczalny w Żmigrodzie jest jedynym tego typu obiektem w Polsce i jednym z sześciu funkcjonujących w Unii Europejskiej. Ośrodek umożliwia prowadzenie badań trwałości, niezawodności oraz bezpieczeństwa pojazdów szynowych. Pętla torowa o długości ponad 7 km pozwala na testowanie taboru przy prędkościach do 160 km/h.

Obiekt wyposażono w stanowiska do badań układów hamulcowych, dynamiki biegu, hałasu, klimatyzacji, ogrzewania oraz odporności konstrukcji. Od 2016 r. tor posiada także system ERTMS/ETCS poziomu 1, dzięki czemu możliwe jest prowadzenie badań nowoczesnych systemów sterowania ruchem kolejowym.

35 hybrydowych zespołów trakcyjnych dla PKP Intercity

Umowę na dostawę 35 hybrydowych zespołów trakcyjnych PKP Intercity podpisało z NEWAG w lipcu 2024 r. Wartość kontraktu wynosi około 3,36 mld zł brutto i obejmuje również utrzymanie pojazdów przez 10 lat. Zakończenie dostaw zaplanowano na drugi kwartał 2029 r.

Nowe jednostki będą mogły poruszać się zarówno po liniach zelektryfikowanych, jak i odcinkach bez sieci trakcyjnej. Maksymalna prędkość eksploatacyjna wyniesie 160 km/h w trybie elektrycznym oraz 120 km/h przy wykorzystaniu napędu spalinowego. Każdy pojazd zaoferuje 179 miejsc siedzących, w tym miejsca dla osób z niepełnosprawnościami, przestrzeń dla rowerów, strefę ciszy oraz system informacji pasażerskiej.

Hybrydowe pociągi na nowych trasach

PKP Intercity zakłada wykorzystanie nowych pojazdów przede wszystkim na trasach przebiegających częściowo przez linie niezelektryfikowane. Wśród planowanych relacji znajdują się m.in. połączenia Warszawa – Hrubieszów, Kraków – Zagórz, Białystok – Gdynia, Warszawa – Białystok przez Hajnówkę oraz Kraków – Jelenia Góra. Przewoźnik szacuje, że po wprowadzeniu hybrydowych zespołów trakcyjnych oferta połączeń zwiększy się w około 70 miejscowościach.

Postępowanie na budowę obwodnicy Sztumu Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ogłosiła w listopadzie 2025 r. Na początku 2026 r. poznano oferty wykonawców zainteresowanych realizacją zadania. Najniższą ofertę, opiewającą na 218,38 mln zł, złożyła spółka Trakcja. Najwyższą wycenę przedstawiło konsorcjum firm NDI i NDI Sopot – 291,96 mln zł.

Zamawiający prowadzi obecnie ocenę i weryfikację złożonych dokumentów. Zgodnie z założeniami umowa z wybranym wykonawcą ma zostać podpisana w trzecim kwartale 2026 r. Na wykonanie robót przewidziano 22 miesiące, bez uwzględniania przerw zimowych przypadających od 16 grudnia do 15 marca. Zakończenie budowy planowane jest w drugim kwartale 2029 r.

Nowy przebieg drogi krajowej nr 55

Obwodnica Sztumu powstanie jako jednojezdniowa droga klasy GP (główna ruchu przyspieszonego) z jednym pasem ruchu w każdym kierunku. Trasa rozpocznie się po północnej stronie miasta, w rejonie Parku Technologicznego, a następnie ominie Sztum i połączy się z istniejącą drogą krajową nr 55 za miejscowością Sztumska Wieś.

W ramach inwestycji zaplanowano budowę sześciu skrzyżowań, 15 obiektów mostowych oraz 13 przejść dla zwierząt. Powstanie także infrastruktura towarzysząca niezbędna do funkcjonowania nowego odcinka drogi.

Budowa obwodnicy ma przejąć ruch tranzytowy, który obecnie przebiega przez Sztum drogą krajową nr 55. Nowy odcinek stanie się częścią podstawowego układu komunikacyjnego regionu i zmieni przebieg DK55 na tym fragmencie.

Najkorzystniejszą ofertę na opracowanie Koncepcji programowej dla odcinka Wytrzyszczka – Łososina Dolna złożyła firma DATABOUT. Wartość zamówienia wynosi niemal 6,6 mln zł. Odcinek będzie miał 5,7 km długości, a nowa droga krajowa nr 75 ma w części przebiegać w śladzie obecnej trasy. Zakres prac obejmuje również rozpoznanie geologiczne. Zaplanowano wykonanie 4150 odwiertów oraz 1450 sondowań, których łączna długość wyniesie około 4,2 km.

Dla odcinka Tęgoborze – Nowy Sącz wybrano konsorcjum firm Biuro Projektowo-Badawcze Dróg i Mostów TRANSPROJEKT-WARSZAWA oraz Infra – Centrum Doradztwa. Wartość oferty przekracza 12,5 mln zł. Dokumentacja obejmie około 9 km nowej drogi, która ma zastąpić obecny jednojezdniowy przebieg DK75 nową trasą o dwóch jezdniach. Przed rozpoczęciem prac konieczne będzie zawarcie porozumienia z władzami Nowego Sącza. W ramach badań geologicznych przewidziano wykonanie 7000 odwiertów o łącznej długości 6,7 km oraz 2600 sondowań.

Koncepcja programowa określi zakres inwestycji

Koncepcja programowa uszczegółowi rozwiązania przyjęte w decyzji środowiskowej i określi dokładny zakres planowanych robót. Dokumentacja wskaże lokalizacje oraz parametry obiektów inżynierskich, takich jak mosty, wiadukty czy estakady. Wyniki badań geologicznych pozwolą również określić warunki posadowienia przyszłych konstrukcji.

Jednym z elementów przyszłej Sądeczanki jest oddany do ruchu w 2021 r. most w Kurowie. Obiekt zaprojektowano z uwzględnieniem docelowego układu drogowego. Po realizacji nowej trasy ma on obsługiwać ruch w kierunku Brzeska.

Postępowanie obejmuje także odcinek Brzesko – Uszew, dla którego trwa jeszcze analiza ofert. Równolegle prowadzone są działania związane z przygotowaniem analiz przebiegu sądeczanki na fragmentach Uszew – Wytrzyszczka oraz Łososina Dolna – Tęgoborze. GDDKiA zakłada ogłoszenie przetargów na projekt i budowę trzech odcinków trasy w latach 2027–2028, natomiast rozpoczęcie robót budowlanych planowane jest na lata 2030–2031.