Budownictwo
Drogi
Energetyka
Geoinżynieria
Hydrotechnika
Inż. Bezwykopowa
Kolej
Mosty
Motoryzacja
Tunele
Wod-Kan
Historia
Soley Sp. z o.o. powstała w 1990 r. w Krakowie. Jej twórcami i właścicielami jest grupa przyjaciół, którzy poznali się i wspólnie działali w latach 80. XX w. w Akademickim Klubie Podwodnym Krab. Pierwsze lata działalności to przede wszystkim roboty podwodne, a później inne prace hydrotechniczne. Z biegiem lat wachlarz robót poszerzył się o prace geotechniczne, które dziś są dominującą częścią działalności firmy. Od lat jej model biznesowy opiera się na innowacjach wprowadzanych na rynek świadczonych przez nią kompleksowo usług, tzn. od pomysłu, przez badania i produkcję innowacyjnych narzędzi, do wdrożenia nowych technologii. Firma jest właścicielem lub współwłaścicielem siedmiu patentów nadanych przez Urząd Patentowy RP.
Zakres działania
Specjalnością firmy w ostatnich latach stały się technologie wzmacniania podłoża, zabezpieczania głębokich wykopów, zabezpieczania osuwisk i wykonywania przesłon przeciwfiltracyjnych metodą ciągłego wgłębnego mieszania gruntu CDMM (trench mixing) zwaną też metodą łańcuchową. Ponadto rozwija opatentowaną niegdyś przez siebie technologię pali DFF (designed for flysch) do postaci pali DFF+ o średnicach od 500 do ponad 800 mm. W dalszym ciągu wykonuje inne roboty geotechniczne, takie jak m.in. mikropale, gwoździe gruntowe, pale CFA, VDW, kolumny FDP, DSM, jet grouting. Realizuje również pełny zakres robót podwodnych i wiele prac hydrotechnicznych.
Aktualnie realizowane projekty
Olkusz
Rozbudowa drogi krajowej nr 94 na odcinku w Olkuszu. Wykonanie konstrukcji oporowych w postaci palisad z pali DFF stanowiących kontynuację murów oporowych w technologii ścian szczelinowych na wlocie / wylocie drogi spod wiaduktu WD-03
Z uwagi na występowanie w podłożu gruntowym skał twardych podjęte próby wykonania zaprojektowanych ścian szczelinowych zakończyły się niepowodzeniem. Dlatego jedynym możliwym sposobem zbudowania ścian konstrukcji przyszłego tunelu było zastosowanie opracowanej przez Soley technologii DFF, a dokładnie jej nowej odmiany, DFF+, umożliwiającej wykonywanie pali o zwiększonej średnicy, nawet do ponad 800 mm. Pale typu DFF to specjalistyczna technologia pali wierconych, opracowana z myślą o trudnych warunkach geologicznych fliszu karpackiego oraz dla innych formacji skał twardych. Metoda polega na dwuetapowym wykonywaniu otworu: w gruntach nieskalistych wiercenie prowadzi się techniką dwugłowicową z jednoczesnym zagłębianiem rury osłonowej, natomiast w strefie skał miękkich lub twardych stosuje się wiercenie z użyciem młotka wgłębnego (DTH) lub świdra spiralnego. Po osiągnięciu projektowanej głębokości otwór jest betonowany, a następnie instalowane jest zbrojenie i usuwana rura osłonowa. Technologia DFF zapewnia wysoką nośność, stabilność otworu oraz bezpieczne posadowienie pali w złożonych warunkach gruntowo-skalnych przy minimalnym wpływie na otoczenie.
Oprócz wykonywania palisad stanowiących mury oporowe Soley ma w olkuskim kontrakcie jeszcze jedno odpowiedzialne zadanie. Na podstawie opracowań geologicznych i geotechnicznych w podłożu rejonu prowadzonych robót zidentyfikowano występowanie zjawisk krasowych. W obrębie skał twardych stwierdzono liczne pustki i formy krasowe, które powodowały trudne do przewidzenia warunki geologiczno-inżynierskie oraz stwarzały ryzyko nierównomiernych osiadań i zapadlisk terenu.
W ramach realizacji inwestycji obejmującej budowę wiaduktu dwuprzęsłowego wraz z murami oporowymi wykonywane są roboty iniekcyjne (podsadzkowe) w strefach udokumentowanych pustek krasowych. Zakres prowadzonych prac obejmuje wypełnienie pustek oraz wzmocnienie i zespolenie warstw rumoszu i zwietrzeliny, co pozwoli na stabilizację podłoża, ograniczenie osiadań oraz zapewnienie bezpiecznej i prawidłowej eksploatacji obiektu.
Hrebenne
Posadowienie obiektów inżynieryjnych na panelach gruntobetonowych wykonanych w technologii CDMM (trench mixing), w ramach zadania „Projekt i budowa drogi ekspresowej S17 Piaski – Hrebenne, odc. 9. Tomaszów Lubelski (koniec obwodnicy) – Hrebenne (początek obwodnicy), o długości ok. 17,3 km”
W ramach umowy wykonujemy posadowienie siedmiu obiektów mostowych oraz wzmocnienie gruntu pod nasypy drogowe na dojazdach do trzech kolejnych obiektów. Zarówno wykonanie projektu wzmocnień w technologii CDMM, jak i realizacja prac od etapu uzgodnień do wykonania wzmocnienia gruntu pod posadowienie realizowane są w całości przez Soley Sp. z o.o.
Góra Rogowska
Zabezpieczenie skarp w ramach zadania „Budowa drogi ekspresowej S19 na odcinku od węzła Miejsce Piastowe (bez węzła) do węzła Dukla (z węzłem) o długości ok. 10,1 km wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi”
W ramach kontraktu wykonano zabezpieczenie skarp za pomocą gwoździ gruntowych o długościach do 15 m i siatki stalowej o wysokiej wytrzymałości na ponad 8 tys. m2 powierzchni skarp. Wobec skomplikowanych warunków gruntowych konieczna była ścisła współpraca naszych działów projektowego i wykonawczego w celu bieżącego dostosowania rozwiązań projektowych do sytuacji zastanej na budowie.
Zbiornik wodny Cedzyna
Roboty remontowe zapory ziemnej zbiornika wodnego Cedzyna polegały na wykonaniu ciągłej przesłony przeciwfiltracyjnej w korpusie zapory oraz w jej podłożu
Zakres prac obejmował działania mające na celu ograniczenie filtracji wód oraz zmniejszenie ryzyka przebicia hydraulicznego, a w konsekwencji poprawę warunków stateczności skarpy odpowietrznej zapory. Zbiornik Cedzyna jest obiektem eksploatowanym od 1972 r. i zaliczonym do III klasy ważności obiektów hydrotechnicznych. W jego skład wchodzi zapora ziemna czołowa o długości ok. 450 m, jaz piętrzący zlokalizowany w km 16 + 265 rzeki Lubrzanki, wyposażony w stalowe zamknięcia, oraz czasza zbiornika. W czasie realizacji robót obowiązywał dopuszczony poziom piętrzenia wynoszący 258,70 m n.p.m.
Doszczelnienie zapory wykonano w osi jej korpusu. Przesłona przeciwfiltracyjna objęła odcinek ok. 247 m po stronie lewej oraz ok. 153 m po stronie prawej zapory. Łączna powierzchnia wykonanej przesłony wyniosła ok. 6,4 tys. m².
Zasadniczą część robót stanowiło wykonanie przesłony w technologii CDMM (continuous deep mixing method) z użyciem narzędzia typu trenchmixer. Technologia ta polega na ciągłym wgłębnym mieszaniu gruntu in situ z zaczynem bentonitowo-cementowym, podawanym w trakcie zagłębiania i przemieszczania narzędzia. W rejonach, w których wykonanie przesłony przy użyciu trenchmixera nie było możliwe, w szczególności na styku korpusu ziemnego zapory z konstrukcją żelbetową jazu, roboty zrealizowano w technologii jet grouting.
W wyniku procesu powstał jednorodny cementogrunt tworzący ciągłą barierę przeciwfiltracyjną. Przesłonę CDMM wykonano na głębokość 16,0 m przy minimalnej grubości 40 cm. Strop przesłony zlokalizowano na rzędnej 262,50 m n.p.m., natomiast jej spąg na rzędnej 246,50 m n.p.m.
Podczas prac projektowych zidentyfikowano potencjalne ryzyko związane z wykonywaniem przesłon cementowo-gruntowych w warunkach stałego piętrzenia wody. Różnica poziomów wody po obu stronach zapory mogła prowadzić do powstawania tzw. uprzywilejowanych ścieżek filtracji w świeżej, jeszcze półpłynnej zawiesinie cementowo-gruntowej. Zjawisko to mogło skutkować migracją wody pod ciśnieniem, lokalnym wypłukiwaniem zaczynu oraz powstawaniem trwałych nieciągłości w strukturze przesłony.
W celu wyeliminowania tego zagrożenia zastosowano technologię HPP – hybrydowej przesłony przeciwfiltracyjnej, polegającą na połączeniu przesłony cementowo-gruntowej CDMM z mechanicznym elementem doszczelniającym w postaci grodzic winylowych lub stalowych, wyposażonych w zintegrowane uszczelki. Grodzice wprowadzano bezpośrednio do świeżo wykonanej przesłony, przed związaniem mieszanki, za pomocą stalowej prowadnicy, tzw. mandreli, zamontowanej na palownicy. Proces realizowany był przy użyciu dwóch niezależnych jednostek roboczych, jednej wykonującej przesłonę cementowo-gruntową oraz drugiej odpowiedzialnej za wprowadzanie grodzic.
Zastosowanie technologii HPP umożliwiło mechaniczne zamknięcie drogi migracji wody nawet przy wysokim naporze hydraulicznym, działając na zasadzie ciągłej przegrody o charakterze zasuwy. Rozwiązanie to skutecznie wyeliminowało ryzyko przebicia hydraulicznego i stanowiło istotne uzupełnienie technologii CDMM w warunkach zbiornika stale piętrzącego wodę.
