IV Ogólnopolskie Zawody Przemysłu Cementowego w Ratownictwie

Pracownicy przemysłu cementowego przechodzą systematyczne szkolenia z zakresu ratownictwa medycznego, a raz w roku weryfikują nabyte umiejętności podczas Ogólnopolskich Zawodów Przemysłu Cementowego w Ratownictwie. W czwartej edycji tej imprezy wzięło udział 14 drużyn reprezentujących zakłady cementowe z całego kraju. Organizatorzy przygotowali sześć stacji, w których zespoły musiały zmierzyć się z sytuacjami zagrożenia życia i zdrowia, oczywiście pamiętając o tym, że najważniejszą zasadą jest bezpieczeństwo samych ratowników.

Zanim przyjedzie karetka, może być za późno

Jak ważna jest umiejętność ratowania życia? „Po pierwsze, same umiejętności nie wystarczą. Ważne jest regularne ich ćwiczenie oraz utrwalanie. Po drugie, trzeba pamiętać, że każdy z nas ma obowiązek udzielenia pierwszej pomocy, kiedy występuje zagrożenie życia lub zdrowia. Dlatego potrzebna jest wiedza, co w takiej sytuacji należy zrobić” – tłumaczy Grzegorz Krechowiecki, specjalista ds. bezpieczeństwa w przemyśle cementowym z SPC.

Jego zdaniem, będąc świadkiem zdarzenia, często nie wystarczy sięgnąć po telefon i zadzwonić po pomoc. „Zanim przyjedzie karetka, może być już za późno. W sytuacji zagrożenia życia liczy się każda minuta, więc trzeba jak najszybciej udzielić poszkodowanemu niezbędnej pomocy, np. w razie zatrzymania akcji serca, masywnego krwawienia lub gwałtownego wyziębienia organizmu wystarczy od 3 do 5 minut, aby skończyło się to tragedią. A potrzeba naprawdę niewiele, aby ryzyko znacznie zmniejszyć” – mówi Grzegorz Krechowiecki.

Ogólnopolskie zawody zwykle poprzedzają intensywne szkolenia i wewnętrzne eliminacje w zakładach cementowych. Sytuacje przedstawione na zawodach dotyczą wszelkich możliwych zdarzeń wypadkowych, do jakich może dojść na terenie zakładów. „Ostatnio uczestnicy naszych zawodów uratowali życie koledze, który na terenie zakładu doznał zawału serca. Nabyte umiejętności w ratowaniu życia przydają się nie tylko w pracy, ale też w życiu codziennym – na ulicy, w sklepie czy podczas pobytu na urlopie” – dodaje Grzegorz Krechowiecki.

Umiem udzielić pomocy i już się nie boję

Artur Darłak z SPC jest nie tylko jednym z organizatorów zawodów w ratownictwie, ale także ratownikiem KPP (kwalifikowanej pierwszej pomocy). Jego zdaniem organizacja zawodów w ratownictwie ma przede wszystkim znaczenie edukacyjne. Umiejętność udzielania pierwszej pomocy jest bardzo ważna w życiu. Szkolenia i zawody dają pewność, że umiemy to zrobić, wiemy, jak udzielić pierwszej pomocy.

„Rywalizacja podczas zawodów ujawnia pewne niedoskonałości, pokazuje, na co powinniśmy zwrócić uwagę, co trzeba przećwiczyć czy poprawić. Każdy z uczestników dowiaduje się, że może nie jest tak perfekcyjny jak ratownik, ale umie udzielić pomocy, czuje się pewnie i się nie boi. Przyczynami, dla których ludzie nie udzielają pierwszej pomocy, są przede wszystkim lęk przed pogorszeniem stanu poszkodowanego oraz w mniejszym stopniu brak umiejętności – mówi Artur Darłak. – Pomagać może każdy, to nie jest trudne. Pamiętać należy przy tym, że nie poniesiemy odpowiedzialności za ewentualne błędy popełnione w trakcie udzielania pomocy, jeśli jesteśmy osobą niewykwalifikowaną medycznie i niestety wybierzemy nieodpowiedni sposób niesienia pomocy, ale kierujemy się dobrą wolą. Jedynym i największym błędem jest niezrobienie niczego!”

Jak najlepiej pomóc poszkodowanym?

Uczestnicy zawodów musieli wykazać się umiejętnością pomocy w przypadku kilku rodzajów zdarzeń.

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Udzielenie pomocy polegało na prawidłowym przeprowadzeniu resuscytacji krążeniowo oddechowej, czyli klasycznych uciśnięć klatki piersiowej oraz oddechach ratowniczych, w przypadku gdy mamy do czynienia z poszkodowanym, u którego zatrzymana została akcja serca. Chociaż samo działanie wydaje się proste w realizacji, to zadanie udowodniło po raz kolejny, jak ważne jest regularne szkolenie oraz ćwiczenie nawet tak podstawowych czynności.

Zmiażdżenie pod gruzami

W trakcie tej symulacji kluczowe było prawidłowe założenie opaski uciskowej na zmiażdżone kończyny oraz zapewnienie komfortu termicznego poszkodowanemu. Według sędziów praktycznie wszystkie zespoły poradziły sobie z tym zadaniem co najmniej bardzo dobrze (średni wynik 89,11%). Uczestnicy wykazali się doskonałym opanowaniem procedur krytycznych w postępowaniu przy urazie zmiażdżeniowym, szczególnie w prawidłowym zastosowaniu opasek uciskowych i segregacji medycznej.

Panika w stołówce

Jednym z zadań dla zespołów było udrożnienie dróg oddechowych niemowlęcia w sytuacji zadławienia. Dodatkowym utrudnieniem w tej symulacji była matka niemowlęcia w stanie wzburzenia. Zawodnicy oprócz udrożnienia dróg oddechowych musieli wykazać się umiejętnościami postępowania z osobą nieprzytomną, czyli prawidłowego ułożenia w pozycji bezpiecznej oraz zapewnienia komfortu termicznego.

Upadek z wysokości

Podstawowym zadaniem było ustabilizowanie poszkodowanego oraz prawidłowy wywiad (SAMPLE), tak aby przekazać ratownikom jak najwięcej informacji dotyczących przyczyny upadku. Zawodnicy musieli również prawidłowo przeprowadzić badanie urazowe poszkodowanego, by upewnić się, że nie ma on żadnych dodatkowych obrażeń, które mogłyby zagrażać życiu.

Porażenie prądem

Podstawowym działaniem było oczywiście zapewnienie bezpieczeństwa zespołowi ratowników. Warunki były trudne, a miejsce zdarzenia zadymione. Trzeba było zlokalizować i zneutralizować przyczynę porażenia. Ponadto należało ewakuować poszkodowanego z miejsca zagrożenia oraz zaopatrzyć obrażenia wywołane porażeniem (oparzenia). Wszystkie działania należało podjąć, mając do czynienia z poszkodowanym w stanie szoku pourazowego.

Wypadek masowy

W tym zadaniu należało wykazać się umiejętnościami działania pod silną presją. W wyniku wypadku zespół miał do czynienia z sześcioma poszkodowanymi. Należało błyskawicznie określić, kto z poszkodowanych wymaga podjęcia natychmiastowych działań ze względu na stan zagrożenia życia oraz zapewnić bezpieczeństwo pozostałym uczestnikom zdarzenia. Zespoły musiały się również wykazać umiejętnościami tamowania masywnych krwotoków.

„W tej symulacji poszkodowanych było więcej niż ratowników. Na miejscu wypadku było ciemno. Mrugało tylko jedno światło. Było zadymienie. Jedni poszkodowani leżeli nieruchomo, inni poruszali się. Wszyscy wzywali pomocy. Do tego doszedł dźwięk budzący grozę. To wszystko sprawiało wrażenie, że dzieje się naprawdę. Ratownicy mieli świadomość, że muszą udzielić pomocy najlepiej, jak tylko można” – opowiada Artur Darłak.

Wszyscy mogli zweryfikować swoją wiedzę

Zwycięzcami zawodów byli wszyscy uczestnicy, gdyż mieli okazję zweryfikować swoją wiedzę i umiejętności w potencjalnych sytuacjach zagrożenia, a także dowiedzieć się, co można jeszcze poprawić.

Organizatorzy nagrodzili drużyny, które w sytuacjach zagrożenia reagowały najlepiej, najszybciej, a przede wszystkim zgodnie z wytycznymi ERC. Nagrodzone zostały drużyny reprezentujące Cementownię Warta SA (1) oraz Górka Cement (2 i 3).

Oprócz miejsc drużynowych przyznano również wyróżnienia tematyczne za szczególne umiejętności indywidualne. Zawodników doceniono m.in. za najlepiej prowadzoną resuscytację krążeniowo-oddechową, najszybsze i najskuteczniejsze odłączenie prądu w przypadku porażenia, zapewnienie najlepszego komfortu termicznego poszkodowanemu.

Kolejne Ogólnopolskie Zawody Przemysłu Cementowego w Ratownictwie odbędą się jesienią 2026 r.

Czytaj więcej na www.polskicement.pl