WaterFolder Day 2026

Konferencję otworzył Tomasz Grochowski, prezes RetencjaPL, mówiąc o wodzie, która łączy ludzi wokół projektów, urządzeń i nowych narzędzi, a w tym nowych kalkulatorów na platformie WaterFolder, które rozpoczęły zielono-niebieski kierunek rozwoju platformy. Wśród nowych narzędzi znalazł się kalkulator ogrodów deszczowych (https://waterfolder.com/pl/kalkulatory/ogrody-deszczowe/) oraz kalkulator muld i powierzchni infiltracyjnych (https://waterfolder.com/pl/kalkulatory/muldy-i-pow-infiltracyjne/).

Mówiąc o rozwoju platformy WaterFolder, warto wspomnieć o partnerach, którzy przekonani o potrzebie stosowania nowoczesnych narzędzi, zapoczątkowali działanie platformy. W tym roku dołączyło kilku nowych partnerów, dzięki czemu na polskiej platformie jest już dostępnych ponad 20 kalkulatorów wspierających proces doboru urządzeń do inwestycji.

O tym, jak ważna jest woda w procesie inwestycji, mówiła Renata Woźniak-Vecchie w wykładzie inauguracyjnym Woda jako dobro wspólne w procesie inwestycyjnym. Zarządzanie wodami powinno być dziś jednym z kluczowych elementów planowania inwestycji. Odpowiednie traktowanie wód opadowych w mieście wymaga współpracy m.in. z urbanistami, drogowcami, architektami krajobrazu, organami zarządzania kryzysowego itd. Jak rozpocząć i kształtować taką współpracę, aby w miastach żyło się lepiej? Czy jest to w ogóle możliwe i zgodne z obowiązującym prawem? – na te pytania odpowiedziała prelegentka, otwierając piątą edycję konferencji.

Wobec problemów z suszą i powodziami miejscowe plany zagospodarowania terenu wydają się niewystarczającym narzędziem kreowania polityki adaptacji miast do zmian klimatu. Ich rolę coraz częściej, skutecznie, przejmują warunki odprowadzania wód opadowych. Co można limitować, a czego nie? W drugiej debacie dowiedzieliśmy się, jak radzi sobie Gdańsk, Poznań, Kraków i Wrocław. Jakie ograniczenia wprowadzają zarządcy, chroniąc sieć przed przeciążeniem oraz czy i jak stymuluje to rozwój zielono-niebieskiej infrastruktury. Czy projektanci radzą sobie z nowymi warunkami i jak reagują deweloperzy, kto sprawdza dotrzymanie warunków i jak wygląda realizacja na budowach. A politycy i samorząd? Czy rozumieją wagę zmian, czy też ręcznie wpływają na decyzje? W tej debacie szukaliśmy dobrych, skutecznych narzędzi realizowania polityki adaptacji do zmian klimatu i skalowania działań na całe miasto.

Trzecia debata Dialog między branżami – bariery i dobre przykłady współpracy poświęcona była analizie tego, jak obecnie wygląda współpraca pomiędzy kluczowymi uczestnikami procesu inwestycyjnego i zarządzania wodą w mieście. Uczestnicy rozmawiali o najczęstszych trudnościach organizacyjnych, formalnych i komunikacyjnych, ale także o dobrych praktykach oraz przykładach skutecznego partnerstwa, które pozwoliły wdrożyć rozwiązania zwiększające retencję i bezpieczeństwo wodne. Debata była okazją do wymiany doświadczeń i spojrzenia na proces inwestycyjny z różnych perspektyw – od planowania i projektowania, przez uzgodnienia administracyjne, po realizację i utrzymanie infrastruktury. Dyskusja koncentrowała się również na tym, jak budować efektywny dialog między branżami oraz jakie działania są niezbędne, aby w polskich miastach powstawało więcej projektów retencyjnych i rozwiązań opartych na naturze, poprawiających bezpieczeństwo i jakość życia mieszkańców.

Następnie w czterech salach prowadzono warsztaty i debaty. Pierwsza debata była poświęcona roli administracji samorządowej w realizowaniu miejskiej polityki wodnej w odniesieniu do konkretnych decyzji planistycznych, inwestycyjnych i organizacyjnych – od standardów retencji i odwodnienia po współpracę z projektantami, zarządcami infrastruktury, spółkami wodociągowymi oraz inwestorami. Dowiedzieliśmy się, jak wygląda ten proces w Szczecinie, Krakowie, Warszawie, Wrocławiu. Agnieszka Hobot z Wodnych Spraw rozpoczęła od pytania, co jest potrzebne dla mądrej polityki wodnej w mieście. Debatujący wymienili wśród najważniejszych rzeczy środki na inwestycje, dokument planistyczny, czas na realizację oraz egzekucję powstałej polityki.

Debaty przedzielały wykłady dotyczące spraw formalnoprawnych. Rozmawialiśmy o pozwoleniach wodnoprawnych, PFU, odpowiedzialności prawnej. Swoimi doświadczeniami podzielili się Lucyna Osuch-Chacińska, Adam Stępkowski oraz Jędrzej Bujny.

W drugiej sali królowała zielono-niebieska infrastruktura, sesję tę rozpoczęła więc Monika Pec-Święcicka z Zarządu Zieleni we Wrocławiu, który był w tym roku współgospodarzem konferencji. Prelegentka pokazywała na przykładach z Wrocławia, jak zagospodarować wodę zanim (jeżeli w ogóle) trafi do kanalizacji deszczowej. Dużym zainteresowaniem cieszył się wykład Ewy Burszty-Adamik, która próbowała odpowiedzieć na pytanie, czy zielono-niebieska infrastruktura działa.

W trzeciej sali warsztatowej odbywały się szkolenia związane z infrastrukturą. Rozpoczęliśmy od pompowni i zbiorników retencyjnych, a skończyliśmy pierwszą część na odwodnieniach liniowych. W drugiej części dnia mogliśmy poznać doświadczenia projektantów z Portu Polska oraz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

W czwartej sali rozmawialiśmy o nowych technologiach, a wśród nich o potrzebie modelowania hydrodynamicznego. Zaprezentowano platformę WaterFolderConnect, rozwiązanie, które nie tylko usprawnia proces projektowy, ale również przyspiesza kluczowe obliczenia, umożliwia dobór konkretnych elementów sieci oraz symulowanie z użyciem różnych scenariuszy opadowych i generowanie optymalnych wariantów rozwiązań (https://waterfolder.com/pl/connect/). Wśród zaprezentowanych technologii był również program COOLCITY Design.

Drugiego dnia konferencji warsztaty odbywały się w terenie. Uczestnicy mieli możliwość wyboru pomiędzy Hydropolis – centrum wiedzy o wodzie, poznaniem rzeki oraz rozwiązań do badania jej przepływu, rozwiązań hydrotechnicznych czy zielono-niebieskiej infrastruktury w mieście i parkach.

Czytaj więcej na: https://retencja.pl

>>> Artykuł ukazał się w wydaniu 5 (128) wrzesień – październik 2026