Kładka Kazimierz–Ludwinów otwarta. 130 m konstrukcji nad Wisłą

Kładka Kazimierz–Ludwinów już dostępna

Nowa przeprawa połączyła Bulwar Inflancki po stronie Kazimierza z Bulwarem Wołyńskim po stronie Ludwinowa. Oficjalne otwarcie odbyło się w niedzielę, 4 października 2026 r.

Historia przygotowań do realizacji obiektu sięga 2006 r. Wówczas rozstrzygnięto konkurs architektoniczny, w którym zwyciężyła koncepcja Biura Projektów Lewicki Łatak. Od pierwotnego projektu do rozpoczęcia robót minęło kilkanaście lat. W tym czasie zmieniała się m.in. lokalizacja przeprawy, konieczne były również kolejne procedury administracyjne i zmiany projektowe.

Generalnym wykonawcą inwestycji był Primost Południe.

Trzy stalowe części i sinusoidalny pomost

Kładka ma ok. 130 m długości. Konstrukcja składa się z trzech stalowych części osadzonych na masywnych, trójdzielnych przyczółkach. Dwa skrajne elementy mają formę mocno spłaszczonych łuków, natomiast pomiędzy nimi znajduje się charakterystyczna konstrukcja o przebiegu sinusoidalnym. W najwyższym punkcie obiekt osiąga ok. 16 m.

Skrajne części przeprawy służą komunikacji pieszej i rowerowej. Środkową zaprojektowano jako przestrzeń spacerową i widokową, pozwalającą obserwować Wisłę i panoramę miasta z różnych wysokości.

Forma obiektu nawiązuje do dwóch sposobów prowadzenia ścieżek w sztuce projektowania ogrodów – sectio i ambulatio. Pierwsze określenie odnosi się do możliwie bezpośredniego przemieszczania pomiędzy dwoma punktami, czemu odpowiadają skrajne części kładki. Sinusoidalna część środkowa jest natomiast interpretacją ambulatio – trasy spacerowej o rekreacyjnym charakterze.

Projekt kładki zmieniał się przed realizacją

Ostateczna forma kładki różni się w części rozwiązań od pierwotnej koncepcji konkursowej. Zmiany były związane m.in. z uzgodnieniami konserwatorskimi dotyczącymi wpływu nowego obiektu na historyczną panoramę Krakowa.

Zmniejszona została m.in. wysokość konstrukcji, szczególnie po stronie Kazimierza, oraz liczba elementów łączących część środkową ze skrajnymi przęsłami. Konstrukcję w zmienionej formie opracował inż. Krzysztof Topolewicz z zespołem.

Zmiany objęły również rozwiązanie schodów w części widokowej. Wprowadzono spoczniki, na których – podobnie jak na stopniach – zastosowano drewnianą nawierzchnię.

Posadowienie kładki i budowa przyczółków

Prace przy części mostowej rozpoczęły się w 2024 r. Fundamenty wykonano z wykorzystaniem pali wielkośrednicowych, które poddano próbnym obciążeniom. Wykonano także przegrody przeciwfiltracyjne, a wykopy zabezpieczano grodzicami stalowymi.

Fundamenty doprężono do gruntu za pomocą kotew, a następnie wykonano żelbetowe korpusy podpór po obu stronach Wisły.

Przed rozpoczęciem zasadniczych robót mostowych konieczna była również przebudowa infrastruktury podziemnej, w tym sieci gazowej, elektroenergetycznej oraz oświetleniowej.

Stalowe segmenty transportowano Wisłą

Jednym z istotnych etapów realizacji był montaż stalowej konstrukcji nad rzeką. Duże elementy transportowano drogą wodną z placu przeładunkowego na Zabłociu.

Na Bulwarze Inflanckim powstała konstrukcja pomocnicza wykorzystywana do podnoszenia elementów pomostu. Do montażu około 40-metrowych segmentów zastosowano zestawy siłowników hydraulicznych.

Transport Wisłą umożliwił dostarczenie wielkogabarytowych elementów bez konieczności przewożenia ich ulicami Krakowa.

Inwestycja objęła również infrastrukturę na bulwarach

Zakres przedsięwzięcia nie ograniczał się do wykonania konstrukcji przeprawy. Powstały również nowe i przebudowane ciągi piesze i rowerowe, dojścia, pochylnie, schody oraz oświetlenie.

Kładka zapewnia bezpośrednie połączenie pieszo-rowerowe Kazimierza z Ludwinowem, natomiast jej środkowa część pełni dodatkowo funkcję przestrzeni spacerowej i widokowej.

Od 4 października 2026 r. obiekt jest dostępny dla użytkowników.