AGH Racing zaprezentował nowy bolid elektryczny RTE 3.5

Premiera nowego pojazdu zgromadziła przedstawicieli władz uczelni, partnerów biznesowych oraz środowiska naukowego. Podczas wydarzenia zaprezentowano efekty prac prowadzonych przez członków zespołu AGH Racing nad kolejną generacją elektrycznego bolidu wyścigowego.

Zmiany konstrukcyjne w bolidzie RTE 3.5

RTE 3.5 powstał na podstawie doświadczeń zdobytych podczas eksploatacji wcześniejszej konstrukcji RTE 3.0. W nowym projekcie zespół skoncentrował się na zwiększeniu niezawodności pojazdu oraz ograniczeniu kosztów jego wykonania. Wśród najważniejszych zmian znalazły się nowy układ chłodzenia, rozbudowany system pomiarowy oraz przejście ze struktury nośnej typu monocoque na podwozie rurowe.

Sercem pojazdu pozostał elektryczny układ napędowy wykorzystujący cztery silniki umieszczone bezpośrednio w kołach oraz opracowany przez studentów wysokonapięciowy akumulator trakcyjny. Konstruktorzy rozwijali także algorytmy odpowiedzialne za rozdział momentu obrotowego pomiędzy poszczególne koła. Przeprojektowano również układ elektroniki niskiego napięcia, dostosowując go do współpracy z systemem autonomicznej jazdy.

W akumulatorze zastosowano technologię flex PCB wykorzystywaną do pomiaru napięć i temperatur ogniw. Według zespołu pozwoliło to ograniczyć masę układu pomiarowego o ponad 70%.

System autonomiczny i nowe rozwiązania techniczne

Bolid wyposażono w system autonomiczny wykorzystujący kamerę stereoskopową oraz skaner laserowy. Układ odpowiada za wykrywanie pachołków wyznaczających trasę przejazdu i określanie ich położenia. Za orientację pojazdu w otoczeniu odpowiada moduł SLAM, natomiast autorski algorytm wyznacza trajektorię przejazdu.

Dzięki zastosowaniu czterech niezależnych silników możliwe jest indywidualne sterowanie momentem napędowym każdego koła. Rozwiązanie obejmuje funkcje torque vectoring oraz kontroli trakcji. Zespół wskazuje, że pozwala to na bardziej precyzyjne wykorzystanie parametrów napędu.

Zmiany objęły również układ zawieszenia. Zachowano geometrię elementów prowadzących z poprzedniego modelu, jednocześnie modyfikując system amortyzacji. W obszarze konstrukcji nośnej studenci postawili na podwozie rurowe, utrzymując wymaganą sztywność skrętną zgodnie z regulaminem Formula Student. W pakiecie aerodynamicznym, mimo zmian regulaminowych dotyczących tylnego skrzydła, uzyskano współczynnik siły nośnej ClA na poziomie -4,03, co przy prędkości maksymalnej przekłada się na 2530 N docisku.