Raport dla PEJ: region ma 9,3 tys. miejsc noclegowych dla budowy elektrowni jądrowej

Analiza objęła trzy powiaty

Na zlecenie spółki Polskie Elektrownie Jądrowe (PEJ) eksperci Agencji Rozwoju Pomorza (ARP) przeanalizowali możliwości zapewnienia zaplecza noclegowego dla budowy elektrowni jądrowej Lubiatowo-Kopalino. Badanie objęło powiaty lęborski, wejherowski i pucki. Oceniano nie tylko standard obiektów noclegowych, ale również dostępność usług towarzyszących oraz infrastrukturę transportową.

W badaniu ankietowym prowadzonym od 19 stycznia do 15 marca 2026 r. zgłoszono 843 obiekty oferujące łącznie blisko 41,7 tys. miejsc noclegowych. Następnie przeprowadzono ich weryfikację pod kątem możliwości wykorzystania w formule całorocznej na potrzeby inwestycji. Eksperci wykonali także 323 wizje lokalne.

Po zakończeniu selekcji wytypowano 233 obiekty dysponujące około 9,3 tys. miejsc noclegowych. Według autorów raportu mogą one zostać wykorzystane podczas realizacji projektu, jeśli właściciele przeprowadzą działania dostosowujące do wymagań przyszłych użytkowników.

Sezonowość największym ograniczeniem

Autorzy opracowania wskazali, że głównym wyzwaniem jest turystyczny i sezonowy charakter regionalnej bazy noclegowej. Wiele obiektów wymaga zmian organizacyjnych lub inwestycyjnych, aby mogły funkcjonować przez cały rok i obsługiwać pracowników zatrudnionych przy budowie elektrowni.

Raport wprowadza trzystopniową skalę oceny potencjału dostosowania poszczególnych obiektów do wymaganych standardów. Zidentyfikowano również planowane prywatne inwestycje w nowe miejsca zakwaterowania, których właściciele zadeklarowali gotowość do rozmów dotyczących udziału w projekcie.

Według PEJ wyniki analizy będą podstawą dalszych prac związanych z planowaniem zaplecza dla inwestycji. Opracowanie ma pomóc w ocenie zarówno przyszłego zapotrzebowania na miejsca noclegowe, jak i możliwości regionu w tym zakresie.

Trzy warianty organizacji zakwaterowania

Raport przedstawia trzy możliwe modele organizacji zaplecza mieszkaniowego. Pierwszy opiera się na wykorzystaniu istniejących i planowanych zasobów rynku. Drugi, rekomendowany przez ARP, zakłada połączenie dostępnej infrastruktury z uzupełniającą zabudową modułową. Trzeci wariant przewiduje rozwój prywatnych osiedli pracowniczych.

Autorzy opracowania wskazują, że model mieszany najlepiej odpowiada wymaganiom związanym ze skalą przedsięwzięcia i zmiennym zapotrzebowaniem na zakwaterowanie w kolejnych etapach budowy. W raporcie podkreślono również znaczenie lokalnych usług, transportu i istniejącej infrastruktury jako podstawy systemu obsługi inwestycji.