Budownictwo
Drogi
Energetyka
Geoinżynieria
Hydrotechnika
Inż. Bezwykopowa
Kolej
Mosty
Motoryzacja
Tunele
Wod-Kan
Trudno się nie zgodzić z tak przedstawioną oczywistością. O estetyce konstrukcji lądowych ponad pół wieku temu pisał Fritz Leonhardt (1909–1999), profesor uniwersytetu w Stuttgarcie, w artykule Aesthetics of Bridge Design [2]. Współcześnie egzemplifikacją bardzo wysublimowanych projektów są bez wątpienia mosty Santiago Calatravy (ur. 1951), hiszpańskiego inżyniera i architekta, autora podziwianych przez wielu konstrukcji mostowych [3]. Bezsprzecznie opinie i wypowiedzi światowych autorytetów budownictwa lądowego o możliwościach technicznych rodzą nowe i zarazem olbrzymie wyzwania inżynieryjne. Jednak czy inżynierowie są w stanie zbudować wszędzie bezpieczne przeprawy? W artykule Mosty wiszące o superdługich przęsłach [4] przedstawiono stan współczesnej wiedzy technicznej w obszarze badań i analiz superdługich konstrukcji wiszących. Wynika z nich, że prowadzone w wielu światowych ośrodkach naukowych badania statyczne i aerodynamiczne modeli potwierdziły zdolność zbudowania mostów wiszących o rozmiarach 5000 m przęsła głównego przy wykorzystaniu aktualnej wiedzy i stosowanych dzisiaj materiałów. Ian Firth we wspomnianej wypowiedzi w programie TED, opierając się tylko na współczynniku ciężaru kabli nośnych do przenoszonego ruchomego obciążenia, zaryzykował stwierdzenie, że gdyby się udało w kablach zastosować włókno węglowe, czyli w domyśle zmniejszyć ich ciężar przy zachowaniu wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, to można by zwiększyć długość przęsła głównego nawet do rozpiętości 10 000 m. Jest to rozmiar przęsła mostu pozostający jeszcze w sferze inżynieryjnych marzeń. Jednak rzecz nie w tym, aby bić kolejne rekordy długości mostów, ale by umożliwić komunikację w miejscach do tej pory niedostępnych czy to ze względu na ukształtowanie terenu, czy szerokie i głębokie akweny morskie. Zwiększenie długości przęsła mostu jest tylko jednym z możliwych rozwiązań. W przywołanym artykule o superdługich przęsłach opisano koncepcje rozwiązań mostowych przez cieśniny Mesyńską i Gibraltarską. Jednak żadna z nich z różnych powodów do tej pory nie została zrealizowana.
Wyzwaniami na miarę XXI w. pod względem technicznym i technologicznym stał się pomysł przeprawy łączącej Wielką Brytanię z Irlandią Północną oraz rozpoczęty już dekadę temu projekt poprowadzenia drogi wzdłuż zachodniego wybrzeża Norwegii (E39) włącznie z pokonaniem głębokich i stromych fiordów. W obu przypadkach inżynierowie podjęli próbę opracowania możliwych do realizacji koncepcji rozwiązań mostowych lub alternatywnych, hybrydowych, np. tunelowych lub mostowo-tunelowych, w miejscach wyjątkowo trudnych geologicznie.
Ten i wiele innych artykułów przeczytasz z aktywną prenumeratą
